Nizip Mutlu Son

Nizip Mutlu Son Morrison’ın son davası Amerikan İçsavaşı’nın karmaşası ve karar çoğunluğu sağlayamayan jüri yüzünden 1862’de bitti. Kadının sahibi, Louisiana Yüksek Mahkemesi’ne başvurdu fakat ortalıkta davayı görecek kimse yoktu. Beş yargıcın dördü, ordu toplanırken New Orleans’a kaçmıştı. [94] tüm bu davalar ırklararası seks benzer biçimde “gayrimeşru” bir meselede beyazların duyduğu öfke ve nefrete dayanıyordu. Melez çocuklar Amerikan toplumunu tanımlayan renk sınırlarını kabul edenıklaştırıyordu. Her zaman olduğu benzer biçimde, kara deri kölelik demekti ve beyazlık özgürlüğe işaret ediyordu.

Melezler ise iki ırklı bir camianın aslen var olmadığının canlı kanıtıydılar. Daha fenasü, siyah bebekler dünyaya getiren beyaz kadınlar, cüretkar bir siyah adamın ne olursa olsun kendisine ilişik olmayan bir şeye haiz olduğunun göstergesiydi. Beyazlara göre bu tür eşleşmelerle beyaz ırk “sulandırılmakla” kalmıyor, beyaz adamların cemiyet üzerindeki baskınlığı da riske giriyordu. Kölelik yanlısı bir avukat olan Henry Hughes 1860’ta “Melezleşme iğrençtir, ” demişti. “Melezler hilkat garibeleridir.” Ne var ki “hilkat garibeleri” sürüler halinde artıyordu ve hukukun onları durdurmak için yapabileceği aslabir şey yoktu.

Nizip Mutlu Son

Nizip Mutlu Son 1877’de ırklararası evlilik yapmış bir çiftin Virginia eyaletine girmesi üzerine oluşturulan davada yargıç açıkça şunu dile getirdi: Genel terbiyeın saflığı, her iki ırkın ahlaken ve bedenen gelişimi ve iki ayrı ırkın Yüce Tanrı’nın bu kıtada kendilerine takdir ettiği kaderi hayata geçirmelerini elde eden, el üstünde tuttuğumuz güney uygarlığının selameti için, bu ırklar ayrı ve farklı tutulmalıdır; bu ilişkiler ve birleşmeler doğaya öylesine terstir ki Tanrı ve tabiat bunları yasaklamıştır, hukuk da aynı şekilde istisnasız yasaklamalıdır. Ne var ki, ırklar 250 yıldan uzun bir süredir Amerika’da yine tekrar karışıyordu.

Artık ne “el üstünde tutulan” güney’de, ne de Yeni Dünya’nın başka bir yerinde “iki ayrı ırk” var olacaktı. [95] Hukuk beyaz erkeklerle siyah hanımlar arasındaki yakın ilişkilere göz yummaya devam ederken, beyaz hanımlarla siyah erkeklerin sex yapması büyük bir tabu olarak kaldı. Beyaz bir köle sahibi, kadın bir köleyi cinsel açıdan sömürme hakkına sahipken, karısının siyah bir erkekle buluşması köle sahibinin dayanılmaz ölçüde aşağılanması demekti. Eğer boşanma istemiyle meseleyi mahkemeye taşırsa kazanacağı kesindi. Çok azca yargıç bu durumun hoşgörüyle karşılanmasını beklerdi. Evli bir hanımın sadakatsizliği zaten yeterince fenayken, siyah bir erkekle olmasına tahammül edilemezdi.